علایم اضطراب چیست؟

اضطراب، نگرانی و استرس در جامعه و حتی در بین برخی کارشناسان بهداشت روانی مترادف هم به کار می‌روند، در حالی که هر کدام تعریف و علائم جداگانه‌ای دارد.

عوامل اجتماعی و ارتباطی بسیاری باعث به‌وجود آمدن اضطراب در افراد می‌شود، مانند مشکلات خانوادگی، احساس جدایی و طردشدگی،… از عوامل محیطی می‌توان تغییرات ناگهانی و غیرمنتظره را، همچون زلزله، بیماری، مرگ یکی از نزدیکان،… نام برد.

یکی از مهم‌ترین عوامل اضطراب ژنتیک است و احتمال اضطراب در فرزندان افراد مضطرب بسیار بالا است. البته الگو قرار دادن رفتار پدر و مادر و یادگیری و تکرار کارهای آنان نقش مهمی در اضطراب فرزندان دارد (عامل اجتماعی)، ولی تحقیقات و بررسی‌های انجام‌شده بر روی حیوانات و دوقلوهایی که با هم یا جدا از هم زندگی می‌کنند و از والدین مضطرب به دنیا آمده‌اند، نشان می‌دهند که عوامل ژنتیکی نیز بسیار مؤثرند. با این وجود باور نمی‌رود که ژن به خصوصی در این مورد نقش داشته باشد، بلکه ترکیب بعضی از ژن‌ها چنین پیامدی را به دنبال دارد. 

عوامل ژنتیکی در بعضی انواع اضطراب مانند اختلال هراس و ترس از مکان‌های باز نقش زیادی دارد.

علائم  اضطراب عبارتند از:
سردرد ، پارستزی ، سرگیجه ، علائم گوارشی مانند درد شکم، تهوع ، اسهال ، سوء هاضمه ، دهان خشک  یا بولوس، احساس تشنگی ،علایم تنفسی مانند تنگی نفس و یا تنفس تند ، علایم قلبی مانند ، تاکی کاردی یا درد قفسه سینه ، علایم عضلانی به عنوان مثال خستگی ، لرزش ، و یا گرفتگی عضلانی ،علایم پوستی، مانند خشکی پوست، و یا خارش ،علایم دستگاه تناسلی مانند تکرر ادرار ، احساس اورژانس در ادرار کردن ، رابطه جنسی دردناک یا ناتوانی جنسی .

متأسفانه علائم اضطراب نسبت به استرس و نگرانی به قدری وخیم است که آن را درد روانی نامیده‌اند.

تپش قلب بالا، احساس تنگی نفس، خشک شدن گلو و دهان، گرمی صورت، احساس فشار در سر و دلشوره جزو علایم اضطراب است.

اضطراب در صورت انتشار و دائمی بودن به گونه‌ای که فرد آن را در طول روز بارها تجربه کند، نوعی اختلال محسوب می‌شود که باید آن را درمان کرد.

دارو درمانی و روان درمانی برای اضطراب باید به موازات یکدیگر انجام شود.

دارو درمانی باید توسط روانپزشک و روان درمانی ترجیحاً توسط روانشناسی بالینی انجام شود.

ممکن است افراد برای ابتلا به اضطراب علائم گوناگونی را نشان دهند. شاید اضطراب در فردی به صورت تکرر ادرار باشد در حالی که در فرد دیگری با تعریق و انقباض عضلات بدن همراه باشد.

خستگی مفرط یکی از علائم اضطراب است که باید آن را جدی گرفت.