بیماری پوستی گال

گال چیست؟

انگل مولد بیماری گال، بعد از ورود به بدن فرد، در پوست زندگی می کند و زیر پوست برای خود سوراخ ها و کانال های زیرزمینی را ایجاد می کند.این انگل، حشره بسیار کوچکی ست که Sarcoptes scabiei نام دارد.

انگل گال بسیار کوچک، کرم رنگ و دارای چهار جفت پا است. گال ماده از گال نر بزرگ تر است. گال ماده پس از نفوذ کردن به لایه های پایین تر پوست و ایجاد کانال، تخم می گذارد .این کرم در طول زندگی خود حدود 40 تا 50 تخم می گذارد .تخم ها بعد از 3 تا 4 روز لارو شده و بعد طی 10 تا 15 روز گال بالغ را ایجاد می کنند. از بین این 40 تا 50 تخم، کمتر از 10 تخم به گال بالغ تبدیل خواهند شد.

بیشتر علایم بیماری گال به دلیل پاسخ ایمنی بدن ما به این کرم، بزاق کرم، تخم و مدفوع کرم گال است. متوسط تعداد انگل گال در یک فرد مبتلا به این بیماری 12 تا است. در حالی که در مناطق محروم کودکان مبتلا بالغ بر صد کرم دارند.
محل زندگى انگل، داخل پوست بدن انسان مخصوصا پوست مناطق چین خورده بدن مانند زیر بغل ، قسمت داخلی آرنج ، ناحیه تناسلی اطراف پستانها ، پوست بین انگشتان و …است پس از انتقال به ميزبان، قسمت سطحى پوست بدن را به صورت عمودى سوراخ كرده سپس به ايجاد تونل در سطح افقى مى پردازد بطوريكه در هر شبانه روز حدود ۳-۲ ميليمتر پيشروى مى كند و تخمهايش را در داخل آن قراردهد. انگل ماده در طول زندگى ۵-۴ هفته اى خود در داخل تونل ها داخل جلدى حدود ۵۰-۴۰ تخم مى گذارد كه بعد از ۵-۳ روز حدود ۱۰ درصد آنها باز ميشوند و لاروهايي از آنها خارج مى شوند كه از سلولهاى پوست تغذيه كرده و تونلهاى جديدى را ايجاد مى كنند و نهايتا به انگل بالغ تبديل مى شوند. دوره زندگى انگل از تخم تا تخم ۲۴-۱۰ روز طول مى كشد. خارش گال در نتیجه واکنش حساسیتی بدن به انگلها، تخم ها و بقایای بدن آنها است

چگونه گال گسترش می یابد؟

تماس جنسی رایج ترین شکل انتقال گال در میان جوانانی که از نظر جنسی فعال هستند می باشد گسترش گال از طریق تماس نزدیک با فردی که گال دارد و همچنین می تواند توسط حوله مشترک و سایر وسایل شخصی پخش شود گال اغلب می تواند روی چند عضو خانواده در یک زمان تاثیر گذارد. و می توانید آن را به شخص دیگر منتقل کنید قبل از اینکه شما علائمی داشته باشید. مکان هایی که انگل وارد می شود در ( فضاهای بین انگشتان دست، سطوح فلکسور مچ دست، آرنج، زیر بغل، خط کمربند، پا، کیسه بیضه ها ( در مردان ) و سینه ( زنان ) می باشد.
در سالمندان، گال بیشتر در پشت رخ می دهد در نوزادان و کودکان کوچک، لانه ها معمولا در کف دستها و پاها قرار دارد. پاپول قرمز و وزیکول به اندازه یک تا 3 میلی متر در بزرگسالان دیده می شود. این ضایعات حباب مانند و پر از مایع روشن است
چگونه گال تشخیص داده می شود؟
پزشک بر اساس نشانه های شما ( به ویژه اگر در تماس نزدیک با افراد مبتلا به گال بوده اید ) مشکوک به گال می شود. گاهی اوقات پزشک به دنبال نشانه های انگل در نمونه ای از پوست، تشخیص را تایید می کند. دکتر به آرامی خراشی بر روی پوست های خشک در منطقه آسیب دیده می دهد و سپس آن را زیر میکروسکوپ بررسی می کند. و بیماری گال را تشخیص می دهد. کنه ها انگل کوچک و هشت پا و فقط 1/3 میلی متر طول دارند و در پوست نقب زنده و سبب خارش شدید می شوند که این خارش در شب بدتر می شود کنه گال با یک ذره بین یا میکروسکوپ دیده می شود. کنه گال، دست و پا دارد اما قادر به پرواز و یا پرش نمی باشد آنها در دمای زیر 20 درجه سانتیگراد بی حرکت می باشد اگر چه آنها ممکن است برای مدت های طولانی در این دما زنده بمانند.

درمان بیماری گال چیست

گال بدون درمان از بین نمی رود. نیاز به استفاده از کرم یا لوسیون با نسخه پزشک می باشد درمان شامل داروهای scabicidal خوراکی یا موضعی می باشد.
بعضی از داروهای گال برای کودکان، افراد مسن و زنان باردار یا شیرده خطرناک است.
اگر شما گال دارید شما و هر کسی که در تماس نزدیک با شما می باشد باید همزمان درمان شوید شما همچنین باید با دقت تمام لباس ها، حوله و ملافه ها را بشویید.
پس از درمان، خارش معمولا 2 تا 4 هفته دیگر طول می کشد. اگر علائم شما هنوز هم پس از 4 هفته وجود دارند شما ممکن است به درمان دیگری نیاز داشته باشید. درمان گال شامل تجویز یک عامل ضد کنه مانند ( پرمترین، لیندان و یا ایورمکتین ) و اگر یک عفونت ثانویه وجود داشته باشد یک عامل ضد میکروبی مناسب استفاده شود
کرم پرمترین ( Elimite) از گردن به پایین مالیده شود به مدت یک شب بماند و سپس شسته شود. که معمولا بعد از هفت روز تکرار می شود. پرمترین برای استفاده از سن 2 ماه و بیشتر تایید شده است .
درمان های جایگزین 28 گرم از لوسیون 1 ٪ و یا 30 گرم از کرم لیندان را از گردن به پایین استفاده و پس از حدود هشت ساعت شسته شود از آنجا که لیندان زمانی که از طریق پوست جذب می شود می تواند منجر به تشنج شود لذا در پوست های حساس و تحریک پذیر، مرطوب، بیماری های پوست، بثورات جلدی یا بعد از حمام استفاده نشود برای احتیاط بیشتر، لیندان را در زنان باردار، پرستار، افراد مسن، افراد مبتلا به زخم های پوستی، کودکان کمتر از 2 سال سن و افرادی با وزن کمتر از 5 کیلوگرم، نباید استفاده شود. لیندان خط اول درمان نیست و فقط توصیه می شود در بیمارانی که نمی توانند سایر درمان ها را تحمل کند و یا سایر درمان ها موثر نباشد استفاده شود. خارش را ممکن است تا حدی با یک آنتی هیستامین خوراکی مانند ( هیدروکسی هیدروکلراید ( Atarax )، دیفن هیدرامین هیدروکلراید ( Benadryl) و یا قرص سیپروهپتادین هیدروکلراید ( Periactin ) کاهش داد. در موارد نادر، ممکن است پردنیزون برای درمان خارش شدید استفاده می شود.